Ертеде Алдар Көсе деген жігіт болды. Ол кедей еді, бірақ өте ақылды еді.
Бір ауылда бай тұрды. Байдың көп малы бар еді. Бірақ бай сараң еді.
Қыс келді. Ауа райы суық болды. Алдар Көсе байдың үйіне келді.
— Мен тоңдым, — деді Алдар. — Түнде үйіңде жатсам бола ма?
Бай оны үйге кіргізді, бірақ тамақ бермеді.
Таңертең бай сұрады:
— Түнде тоңбадың ба?
— Жоқ, — деді Алдар. — Мен алыстағы отқа қарадым және жылындым.
Бай күлді:
— Алыстағы от жылытпайды!
Келесі күні Алдар қазанға су құйды. Отты алысқа қойды.
Бай келді де сұрады:
— Су қашан қайнайды?
— Алыстағы от жылытпаса, менің суым да қайнамайды, — деді Алдар.
Бай ұялды. Содан кейін ол қонағына әрқашан тамақ берді.