Біздің үйде мысық бар. Оның аты Марсик. Ол сұр әрі семіз. Марсик күндіз ұйықтайды, ал түнде жүгіреді.
Таңертең сағат бесте Марсик менің бөлмеме келеді. Ол бетіме қарайды. Сосын ол қатты мияулайды. Мен ұйықтап жатамын. Марсик қолымды тырнайды.
- Марсик, кет! Мен ұйықтап жатырмын.
Марсик кетпейді. Ол үстелге секіреді. Үстелден қалам түсіп кетеді. Мен тұрамын.
Асүйде Марсик тамақ сұрайды. Мен оған балық беремін. Ол балықты жемейді. Ол менің наныма қарайды.
- Бұл менің наным, - деймін.
Марсик нанды алып қашады.
Күндіз Марсик орындықта ұйықтайды. Әжемнің орындыққа отырғысы келеді. Марсик орнынан тұрмайды. Әжем басқа орындыққа отырады.
Анам гүл суарады. Марсик гүлдің жанына барады. Ол гүлдің жапырағын жейді. Анам оған ұрысады. Марсик анама қарайды. Сосын ол тағы бір жапырақ жейді.
Кешке әкем теледидар көреді. Марсик теледидардың алдына отырады. Әкем ештеңе көрмейді.
- Марсик, кет, - дейді әкем.
Марсик кетпейді. Әкем теледидарды өшіреді.
Түнде біз бәріміз ұйықтаймыз. Марсик ұйықтамайды. Ол үйде жүгіреді, шкафқа шығады, есікті ашады. Бір нәрсе құлап түседі. Біз оянамыз.
Таңертең Марсик сөмкемде ұйықтап жатыр. Сөмкеде менің дәптерім бар. Марсик тыныш әрі әдемі. Мен оны оятпаймын. Мектепке дәптерсіз барамын.