Таңертең біздің үйде бәрі ерте тұрады. Анам ас үйде шай қайнатады. Әкем нан мен май алып келеді. Мен дастарқан жаямын.
Інім Нұрлан әлі ұйықтап жатыр. Мен оның бөлмесіне кіремін.
- Нұрлан, тұр! Таңғы ас дайын.
- Тағы бес минут, - дейді ол.
- Жоқ, қазір тұр. Шай суып қалады.
Нұрлан тұрады. Біз бәріміз үстел басына отырамыз. Анам әрқайсымызға шай құяды. Үстелде нан, май, ірімшік және бал бар. Әкем жұмыртқа жейді. Мен нанға бал жағып жеймін.
Әкем сұрайды:
- Бүгін мектепте қандай сабақ бар?
- Математика мен қазақ тілі, - деймін.
- Жақсы. Қазақ тілін жақсы үйрен.
Нұрлан сүт ішеді. Ол шай ішпейді. Анам оған тәтті тоқаш береді. Нұрлан күлімдейді.
Сағат сегіз. Біз киінеміз. Анам терезені ашады. Күн ашық. Біз мектепке барамыз, ал анам жұмысқа барады. Әкем үйде қалады: ол бүгін демалады.